
Me presento, me llamo Marina y BlauKitchen es mi blog, creado para compartir mis dulces con todos aquellos que lo deseen. Os cuento un poco la historia de mi relación con la cocina.
Mi madre ha sido una muy buena cocinera pero mi total falta de interés por la comida, porque he sido la niña mas inapetente del mundo, hizo que la cocina fuera la habitación de la casa menos visitada por mi.
Me maravilla leer en los blogs gastronómicos a cuan temprana edad nació la vocación culinaria del 99,9% de sus autores, os aseguro que no es mi caso. He sido un desastre a la hora de comer, pobrecita mi mamá lo que debe haber sufrido conmigo.
Si en aquella época de “mala comedora” me hubieran dicho que tendría un blog de repostería me hubiera muerto de la risa y sin embargo aquí estoy horneando y disfrutando muchísimo con ello, mi madre todavía no se lo cree y le encanta comer lo que preparo. Lástima que por su avanzada edad su memoria ya no esté para recordar detalles de las recetas que tan amorosamente nos preparaba.
Ahora la cocina es mi estancia favorita y paso muchísimas horas en ella, me encanta hornear y ese aroma que desprenden las masas. Mi mejor hobby es hacer una tarta, unas magdalenas o unas galletas, se me pasan las horas volando, la mar de entretenida con las manos en la masa.
Así que aquí, preparadas de modo tradicional o ayudada por las herramientas que hoy en día nos ofrecen las nuevas tecnologías, encontrareis algunas de mis recetas favoritas, mis pinitos en repostería, que espero que os gusten.
Dedico el blog a mi madre, a mi marido e hijas, testadores oficiales de todo lo que preparo, a mis queridas sobrinas Amparo, Irene y Marta, que me ven maquinar las recetas y me aguantan en silencio, y a todos aquellos que gozan de lo que yo tardé tanto tiempo en disfrutar.
Saludos y bienvenidos a mi cocina y a mi mundo!
Marina




























Divendres
EUREKA Productos
La Casa de los Pasteles
LaTartienda
Tienda y cursos.
Centro Dermatológico
Decorar tu TMX con DecoTMX
IO
Restaurante Rossinyol
SaludMujer


23/07/11 at 6:50 am
POR FAVOR EN DONDE PUEDO O COMO PUEDO ADQUIRIR LOS MOLDES DE SILICON PARA DECORAR?VIVO EN GUADALAJARA JALISCO MEXICO GRACIAS POR SU AYUDA
23/07/11 at 3:35 pm
Querida Marcela,
Lamento no poder ayudarla a excepción de indicarle que busque en la web de Amazon USA http://www.amazon.com/
Espero que encuentre lo que busca.
Saludos
17/08/11 at 3:02 pm
como puedo hacer para q mis cupcakes queden bien esponjaditos, tiene q ver el calor del horno o es el procedimiento el q hace q queden asi
17/08/11 at 3:15 pm
Ambas cosas Cecilia, tienes que conocer muy bien tu horno y encontrar el punto perfecto de cocción, cada horno es diferente.
El procedimiento también es importante, seguir el paso a paso es fundamental.
Saludos
5/10/11 at 11:21 pm
hola
no conocía tu blog, me quedo por aqui ojeando..
6/10/11 at 12:39 am
Hola Ari, bienvenida al blog, sientete como en tu casa!
Un besito
31/10/11 at 11:58 am
Marina, que bonito y entrañable, todo lo que has contado.
se cierto que tus padres te adoraban,y se preocupaban al
ver lo poco que comias, pero mira ahora en que maravillosa
cocinera te has convertido, y tus hijas disfrutan de comer tantas
cosas ricas.
Yo de pequeña también comia muy poco,y si me forzaban un poco,
todo se iba fuera después, y ahora disfruto comiendo, a veces demasiado, sobre todo el dulce.
Bueno guapisima, me ha encantado leer esta anécdota tan bonita.
Por cierto, en la foto que has puesto estás muy guapa.
Un abrazo amiga.
31/10/11 at 12:43 pm
Hola Marga, muchas gracias por tus palabras,
Quería que me conocierais un poco mejor. Cuando nació mi primera hija comprendí cuanto había hecho sufrir a mis padres por ser tan mala comedora.
Un besito
31/10/11 at 12:02 pm
Marina, se me habiaolvidado decirte, que seguro de alli donde
estén, tus padres y tus hermanos, se sentirán, muy orgullosos
de ti, y de lo mucho que vales.
No te pongas triste si lees esto, porque seguro que ellos están
felices, de verlo mucho que te quiere y te aprecia muchisima gente.
Y aqui, me incluyo yo.
Un besito guapa.
31/10/11 at 12:47 pm
Querida Marga,
Estoy segura que tanto mi padre como mis dos hermanos me ven y me cuidan desde donde se encuentren. Su recuerdo y lo vivido con ellos va siempre conmigo, he sido muy afortunada porque han sido excepcionales.
Gracias por quererme Marga, sabes que yo también te quiero.
Un beso
31/10/11 at 4:24 pm
Muchas de estos detalles ya los conocía por ti, pero ahora me hacen pensar en lo que realmente significan muchos de ellos.
Se que este blog que compartimos contigo, es en realidad el “alimento” que en otro tiempo no tomaste, pero ahora te permite disfrutar como nunca de la “comida” y de otras “cosas”.
Ese recuerdo que también hemos compartido alguna veces, se que está vivo en ti en muchos detalles, pero te aseguro que todos ellos están ahora disfrutando de lo que nos ofreces a nosotros todos los días.
En cuanto si te aprecio o no, creo que no necesito decírtelo, creo que lo conoces bien. Lo importante es que pienses en cuanta gente te aprecia de verdad y es capaz de “vivir” contigo.
En esta vida que nos ha tocado vivir hay muchas cosas bonitas, pero te aseguro que poder disfrutar de tu amistad es de las más importantes.
Besos
31/10/11 at 4:52 pm
Otro beso para ti, Juanma.
6/11/11 at 9:33 pm
me ha encantado tu carta de presentacion en parte me siento identificada con ella , fui una malisima comedora hasta adulta , pero he ido mejorando (en exceso) , mi padre ahora jubilado era pastelero y yo creo que por eso lo llevo en la vena (lo de hacer postres digo) me encanta mirar los blogs y el tuyo me parece precioso un dia de estos , me animare ha hacer yo uno , para esto de la informatica soy algo mas pato , un saludo. Violeta.
6/11/11 at 9:39 pm
Hola Violeta,
Ya ves, mi historia seguro que es la de muchos mas aparte de tu y yo jaja. Es que siempre me ha llamado la atención cuando leo los perfiles de muchos blogs y cuentan esas historias tan bonitas de los recuerdos de su niñez en la cocina con sus madres y con sus abuelitas y me da pena no haberlo disfrutado, aunque mas vale tarde que nunca!
Eso de tener un papá pastelero es un lujo! espero que te animes a hacer un blog, que es mas fácil de lo que parece, y poner en él tus delicias. Cuando lo hagas avísame que estaré encantada de visitarlo.
Un besito
8/11/11 at 9:29 pm
Hola marina, mi hijo pablo que es amigo de tu hija (o) me ha dado tu bloc acabo de entrar y no soy muy agil en esto pero aprenderé, me gusta muchisimo la cocina y sobretodo las tartas, saludos a ti y tu familia y espero aprender de tí (mi hijo se llama pablo y somes vecinode del perellonet)
maria
8/11/11 at 10:28 pm
Hola María,
Bienvenida al blog, le preguntaré a mis hijas a ver si tu hijo es el Pablo en el que estoy pensando, pero creo que si. Pues como ves a mi también me gusta cocinar pero sobre todo la repostería, las tartas, los cupcakes, los muffins, las magdalenas jajaja cualquier bizcocho me ilusiona. Espero que encuentres recetas de tu agrado.
Un besito y encantada de conocerte!
21/11/11 at 5:59 pm
Marina, he visto que has cambiado de foto,me gusta mucho,
y elpaisaje de fondo es precioso,todo naturaleza.
Y con el animalito en brazos, queda genial.
Se nota que adoras a losanimales,y eso es muy hermoso,ya que
los animales también merecen mucho cariño.
Un besito guapa.
21/11/11 at 7:51 pm
Si, Marga, he puesto una foto que me hicieron con mi gallina favorita, Coco. Ayer me acordé de ella pobreta, se la llevó un zorro, era muy especial porque mas que una gallina parecía un perro!
Ya sabes lo mucho que me gustan los animales.
Un beso
21/11/11 at 10:19 pm
Yo también me di cuenta de tu cambio, esa foto me gusta mucho y estás genial.
Lo que se ve de fondo me gusta, es un sitio precioso y como dice Marga todo naturaleza.
Besos
21/11/11 at 10:35 pm
Muchas gracias Juanma,
Es en recuerdo de Coco.
Un beso
23/12/11 at 7:56 pm
Hola , bueno dice el dicho que nunca es tarde para empezar algo…. o para despertar nuevos sabores en tu paladar….. de todas maneras todo lo que haces ahora en tu segunda oficina… “la cocina” es riquisimo… si con eso que nos cuentas medio te dree uno que haces cosas tan exquisitas, te felciito, y espero que nos sigas acompañando con todos esos secretillos y dulzuras tan exquisitas…..
23/12/11 at 11:26 pm
Muchas gracias Luz,
Sigo descubriendo cosas bonitas para hornear y disfrutar de los momentos especiales en la cocina.
Un beso
3/01/12 at 12:05 pm
Marina,me encanta tu foto nueva, estás guapisima haciendo
de repostera, lo que más nos gusta eh?.
un besito guapa, y que tengas unaño estupendo.
20/01/12 at 12:23 pm
Marina, en hora buena por estas palabras… al final pasaras horas y horas dentro de la cocina como lo hacia tu madre… seguro que ahora disfruta mucho de todo lo que le preparas con tanto cariño como te preparaba ella tus comidas… el blog es una maravilla… un saludo, damian
20/01/12 at 3:03 pm
Gracias Damian, bienvenido al blog.
Besitos
4/02/12 at 12:09 am
Hola Marina, gracias por seguirme en Twitter, me has dado la oportunidad de conocerte y conocer tu trabajo, felicidades por él, tienes cosas preciosas por aquí, y muy ricas. Te dejo aquí el comentario porque entré en este apartado para conocerte un poco más y tengo que decirte que me ha encantado tu presentación y me siento identificada con muchas de las cosas que dices
Sobre todo lo de disfrutar horneando una tarta o magdalenas,.. ¡¡ qué momentos !! a mi me encantan, es un auténtico placer.. ahora mismo lo estoy disfrutando pues estoy horneando el segundo bizcocho de mi tarta de cumpleaños, que es mañana
Espero que salga rica.. jaja Bueno, pues encantada y ya te sigo, seguro que aprenderé mucho de ti (soy muy novata en esto, mucho por andar todavía..)
Un beso fuerte
Encar
4/02/12 at 12:13 am
Hola Encar!
Gracias por visitarme, te devolveré la visita pronto, he estado esta tarde pero iba de repaso general y no me he podido parar. Estaba copiando los Twitters y todo eso …
Te deseo muchísimas felicidades por adelantado, seguro que triunfas con tu tarta!
Un besito
5/02/12 at 11:43 am
Hola Marina

quería felicitarte por tu blog, a parte de estar hecho con muy buen gusto, se ve que hay mucho trabajo detras
Yo me acabo de iniciar en el mundo de la repostería y en el de la blogosfera y me doy cuenta de la dedicación y las horas que requiere, y admiro mucho a la gente que un trabajo asi tan bien hecho.
Me identifico mucho contigo en tu primera fase de inapetencia respecto a la comida, pero en mi caso ha sido hacia la repostería. En general, nunca me han llamado la atención los sabores dulces, pero recientemente he descubierto todo un mundo de sabores y de posibilidades creativas
De nuevo enhorabuena y me pasaré a leerte asiduamente..!!
Norma
http://lareposteranovata.blogspot.com/
5/02/12 at 6:13 pm
Bienvenida al blog Norma,
Me alegra que hayas descubierto el mundo de la repostería, es muy creativo y da muchas satisfacciones.
Pasaré por tu casa virtual a visitarte.
Un beso
5/02/12 at 4:42 pm
Hola!
He comprobado que tu blog cumple con los requisitos del CÓDIGO DE COCINA HONRADA.
Te dejo el enlace por si te interesa insertar este reconocimiento en tu blog.
http://www.cocina-casera.com/2011/12/codigo-de-cocina-honrada-para-blogs.html
Gracias por hacer una cocina honesta y original.
Un beso!
5/02/12 at 6:16 pm
Hola Bea,
Muchas gracias por el enlace y por reparar en mi blog.
Creo que es una iniciativa muy acertada.
Un beso
13/02/12 at 10:10 pm
Benvolguda Blaukitchen,
He visitat i he donat una volta pel teu blog, amb molt bona plataforma!!
Moltes felicitats per tot el que fas que és molt …, fas cosetes molt maques, ahir vaig estar llegint el teu perfil, en el meu cas encara l’haig de posar, ja ho faré.. em falten encara coses.
em va agradar la teva explicació sincera i real de qualssevol nena petita que descobreix tot un món.
Sens dubte un lloc de referència.
El meu blog encara li falten moltes coses i tinc l’inconvenient de la manca de temps…. però aniré fem camí
Moltes gràcies i fins ben aviat, Blau,
Salutacions,
13/02/12 at 10:34 pm
Moltes gràcies i benvinguda al blog.
Un petonet
14/02/12 at 12:09 am
He visitat el teu bloc, després de deixar comentaris al meu,acabat d’iniciar, soc una aprenenta !!!!!!!, gràcies per dedicarme el teu temps. Tens coses meravelloses k aniré mirant mica en mica. Un petó .
14/02/12 at 12:36 am
Benvinguda,
Tots som aprenents de tot i de tothom.
Gràcies per la teva visita, estarem en contacte.
Petonets
29/02/12 at 3:23 pm
Hola!
Gràcies per passar pel meu blog!
El teu és fantàstic, i ple de pastissos que m’encanten,
Pensava que jo també era una cosa rara perquè no vaig tastar el pernil serrat fins passats els 20 i perquè era en una caminada i m’estava morint de gana.
Jo tampoc vaig comançar a apreciar el menjar fins molt tard, i ara em perdo per qualsevol cosa.
Ens veiem per aquí!
6/03/12 at 11:21 pm
Marina, quería felicitarte por este blog tan maravilloso, hace tiempo que te sigo aunque nunca te había escrito, tenía ganas de decirte que me encanta leerte y hacer tus recetas, un abrazo!
7/03/12 at 12:00 am
Yo te felicito a ti y te doy las gracias porque eres la seguidora número 600 del blog y me hace mucha ilusión!
Espero verte por aquí, te mando un beso y un abrazo.
16/03/12 at 6:01 pm
Hola Marina! Que alegría haberte encontrado! Acabo de empezar esta andadura culinaria y te he encontrado, estoy un poco perdida…tu perfil me recuerda mucho al mío tengo madre, marido y dos hijas con un buen paladar que están empezando a disfrutar de mi andadura culinaria. Estoy interesada sobre todo en aprender hacer cupcakes y macarons y me encantaría saber si organizas cursos. Vivo muy cerca de la albufera que he leído que tu también tienes contacto. Gracias espero noticias tuyas aunque no se si andarás tirando petardos. Gracias.
16/03/12 at 6:27 pm
Hola Carmen,
Bienvenida al blog y al mundo de la repostería, la verdad es que es una afición que engancha!
De momento no estoy dando cursos, pero son tantas las personas que me lo solicitan que ya me lo estoy planteando, así que si tomo la decisión de animarme te avisaré.
Te mando un beso y un abrazo
18/03/12 at 10:48 am
¡ Vamos Marina anímate! Aquí tienes ya a tu primera alumna, será muy instructivo de eso no tengo ninguna duda con todo lo que sabes ( sólo viendo como explicas tus tutoriales ¡Que podemos esperar!) pero es que además seguro, seguro lo pasamos muy bien. Venga anímate un abrazo fuerte.
2/06/12 at 12:16 pm
Hola Marina, la sufridora en mi caso fue mi abuela ella me cuido hasta diez años en Sevilla y unas de las cosas que me decía, era que no se explicaba como podía estar viva con lo poco que comía. Después por asuntos familiares y anuestro pesar no separamos y me vine a vivir a Gran Canaria, con mi madre y mis hermanos Aquí todo cambio y con esa edad empese trabajando de niñera cuidando a otros niños que eran los que no querían comer. ya no había nadie a mi lado que me dijera lo que era bueno para mi y solita y no se como empeso a nacer en mi un interes por la cocina preguntando a las cocineras donde yo trabajaba por los platos y sus ingredientes y cuando solamente tenía 15 años, me quede a cargo de preparar comida para una familia de 7 personas y fui feliz. Mi abuela no se entero porque ella pensaba que yo estaba estudiando, pero eso es otra historia.
Hoy ya soy abuela y me siento feliz cuando mis hijos y mis nietos difrutan con mis platos. Con la repostería me he decidido más tarde, pero todas las tartas de cumpleaños se las hago yo y muchas más cositas, muchas gracias a blog como el tuyo que ayudan y enseñan desinteresadamente.Un millón de gracias y un abrazo fuerte
2/06/12 at 2:12 pm
Marisa, gracias por contarme tu historia, me ha encantado leerla, ha sido muy entrañable.
Un beso y un abrazo
4/10/12 at 3:53 pm
no m’ho puc creure Marina!!!!! ara ets la reina de la cuina i de petita no menjaves??? aaiaiaiaiaiaiaiaiia. Enhorabona per aquest fantàstic bloc reina. molts petonets
4/10/12 at 3:59 pm
Jajaja, doncs si, jajajaja no menjaba igualet que ara mateix jeje
Petonets guapa
26/10/12 at 1:18 pm
Hola Marina, quisiera saber si has seguido algun curso de reposteria o te has apoyado en algun libro de recetas, si es así podrias hacer mencion del o de los mismo
Minerva
26/10/12 at 3:55 pm
Hola Minerva,
Si, efectivamente he hecho algún curso de repostería de cosas puntuales, hice uno de cupcakes con mi hija, otro de galletas que gané en un concurso de galletas, otro de macarons y el I Curso de Wilton. También he hecho uno de croissants esta semana pasada!
Libros, muchísimos, todos los que caen en mis manos, pero me gustan mucho los de Williams Sonoma, el de Baking y el de Cooking, ambos muy buenos, todos los de Peggy Porshen, Miette, Peyton&Byrne, Primrose Bakery, British Bake off de Linda Collister, los de Nigella Lawson, Tea with Bea, Birthday cook book de Fiona Cairns, los de Le Cordon Bleu, Bakerella, Lindy Smith, Amy Atlas, el libro de reposteria de Pierre Hermé, los dos de galletas de Julia M Usher, ahora mismo no recuerdo mas.
Saludos
4/12/12 at 11:05 am
Hola Marina!!!!
:):)
Me llamo Cristina, y he descubierto tu blog de casualidad!!
Enhorabuena por tu trabajo, de verdad. Le he estado echando un vistacillo al blog y son impresionantes!! Que bonito todo!! Me encanta!! Me he quedado impactada, tanto por las fotos tan bonitas; los dulces tan bien presentados… TODO!!! Yo hace poco que me he decidido a abrir también mi propio blog, y poco a poco espero llegar a hacer dulces tan bonitos como los tuyos!!!
Desde ya tienes una seguidora mas!!!
Enhorabuena de nuevo, que te lo mereces!!!
Un besito enormeeee
Cris
25/01/13 at 1:59 pm
Bienvenida al blog Cris! y felicidades por el tuyo, te deseo muchos éxitos.
Besitos!
9/01/13 at 4:12 pm
Marina:
Preciosas obras de arte comestibles!!
Tu sensibilidad la transmites tanto en tus palabras como en las fotos y trabajos!
Espero prontito ver una receta de alfajores (los argentinos ehhhhh).
Grandes y sinceros saludos.
Eloy
11/01/13 at 9:14 am
Gracias Eloy, ya sabes que los tengo pendientes!
Quizá los haga pronto en tu honor.
Un beso y hasta pronto!
14/04/13 at 3:39 am
hola me parecen muy lindos me gustaria saber si los puedo hornear en el microondas
14/04/13 at 3:07 pm
Hola Marlelly,
No se a cuales te refieres pero nunca horneo en microondas, no sabría decirte como quedaría.
Saludos!
22/04/13 at 12:17 am
Què bé haver trobat els teus blogs! Vaig arribar a aquest des de BlauCraft, és a dir, a l’inrevés, oi? Però m’encanta el que he vist en fer-ne un volt pels teus posts. Fins i tot pot ser m’animi i torni a ‘fornejar’, el meu cas és just el contrari, de ben petitona ja trastejava per la cuina, preguntava i ajudava, bé… és un dir; d’adolescent era bastant bona ‘pastessera però després em vaig tornar ‘intelectualoide’ i ho vaig deixar. Quines coses!
Ara que ja sóc pensionista em ve de gust aprendre i fer coses noves, ja veus. M’encanten les artesanies i manualitats, també les labors, i… de tot una mica.
Estic en el procés d’iniciar un blog de… això: de tot una mica, quan estigui en marxa et convidaré, de moment vaig buscant idees sobre la forma de presentar-ho, vull que sigui senzill, clar i fàcil per navegar per ell. El teu m’ha encantat en tots els sentits, em menjaria un tros de pastís de plàtan… i a passeig amb el règim!… però serà en un altre moment.
Ara com ara enhorabona per tots dos blogs,
Una abraçada i fins a ben aviat
Angèlica
22/04/13 at 12:21 am
Volia dir ‘pastissera’… Lol! [Com és que mai ho fem tot bé?]